ഇന്ന് ഉച്ചതിരിഞ്ഞ്, മുറിയിലെ തറ ഒരു വിമാനത്താവളമായി മാറി.
ഒരു കടലാസുമായി ഇഹാൻ നിലത്തിരുന്നു. ചെറിയ കാര്യങ്ങളോട് കുട്ടികൾക്ക് മാത്രം തോന്നുന്ന ആ വല്ലാത്ത ഗൗരവം അവന്റെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നു. ആ കുഞ്ഞുവരിലുകൾ ക്ഷമയോടെ കടലാസ് മടക്കി, അമർത്തി, ശരിയാക്കി, ആവശ്യമുള്ളിടത്ത് വീണ്ടും തിരുത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. മറ്റൊരാൾക്ക് അതൊരു കുട്ടി വെറുമൊരു കടലാസ് വിമാനം ഉണ്ടാക്കുന്നതായി മാത്രമേ തോന്നുകയുള്ളൂ.
എന്നാൽ അടുത്തുനിന്ന് ശ്രദ്ധിച്ചുനോക്കുമ്പോൾ അതത്ര ചെറിയൊരു കാര്യമായി നമുക്ക് തോന്നില്ല.
കുട്ടികൾ ഓരോന്നും നിർമ്മിക്കുന്ന രീതിയിൽ വല്ലാത്തൊരു പവിത്രതയുണ്ട്. അവർ വെറുമൊരു കടലാസ് മടക്കുകയല്ല. അവർ അതിനൊരു ഭാവിയുണ്ടാക്കുകയാണ്. അവരുടെ കൈകളിൽ, ആ സാധാരണ കടലാസിന് ഒരു ലക്ഷ്യബോധമുണ്ടാകുന്നു, പ്രതീക്ഷയുണ്ടാകുന്നു, പറക്കാനുള്ള ആഗ്രഹമുണ്ടാകുന്നു. നിലത്തുനിന്ന് ഉയരുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ ആ വിമാനം അവന്റെ മനസ്സിലൂടെ എങ്ങോട്ടോ പറന്നുപോയിട്ടുണ്ടാകും.
അവനെ നോക്കിയിരുന്നപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ തട്ടിയതും അതാണ്.
ആ കുഞ്ഞുകൈകൾ വെറുതെ കളിക്കുകയായിരുന്നില്ല. സങ്കൽപ്പിക്കുകയായിരുന്നു. അളക്കുകയായിരുന്നു. വിശ്വസിക്കുകയായിരുന്നു. പരന്നതും എളുപ്പം കീറിപ്പോകുന്നതുമായ ഒന്നിനെ, കാറ്റിലൂടെ പറക്കാൻ കഴിയുന്ന മറ്റൊന്നാക്കി മാറ്റാൻ അതിനോട് ആവശ്യപ്പെടുകയായിരുന്നു.
ഒരുപക്ഷേ, നമ്മളെല്ലാവരും ജീവിതത്തിൽ ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതും ഇതുതന്നെയാകാം.
നമുക്ക് ചുറ്റുമുള്ള ലളിതമായ, നമ്മുടെ മുന്നിൽ ശാന്തമായി കിടക്കുന്ന കാര്യങ്ങളെ എടുത്ത്, ഉയരങ്ങളിലേക്ക് പറക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒന്നാക്കി മാറ്റാൻ നാമും എപ്പോഴും ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ.
ഒരു കുട്ടിക്ക് ഇത് വളരെ സ്വാഭാവികമായി ചെയ്യാൻ കഴിയും. എന്നാൽ മുതിർന്നവരോ, അതെങ്ങനെയായിരുന്നു എന്ന് ഓർത്തെടുക്കാൻ വർഷങ്ങൾ തന്നെ പാഴാക്കുന്നു.
അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഈ നിമിഷങ്ങളെ ഞാൻ വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ കാത്തുവെക്കുന്നു. വീടിനുള്ളിലെ ചെറിയ കാഴ്ചകൾ. നിശബ്ദമായ വിസ്മയങ്ങൾ. ആരും ശ്രദ്ധിക്കാതെ പോകുന്ന ബാല്യത്തിന്റെ പണിപ്പുരകൾ. ഈ ബ്ലോഗ് പതുക്കെ അത്തരം കാര്യങ്ങൾ സൂക്ഷിച്ചുവെക്കുന്ന ഒരിടമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. ഇവിടെ കടലാസ് വിമാനങ്ങൾ വെറും കടലാസ് വിമാനങ്ങളല്ല, മറിച്ച് ഈ ലോകത്ത് ഭാവന ഇനിയും മരിച്ചിട്ടില്ലെന്നതിന്റെ തെളിവുകൾ കൂടിയാണ്.
ഇന്ന്, ആ ഭാവന എന്റെ വീട്ടിലെ തറയിലുണ്ടായിരുന്നു. നേർത്ത വെളിച്ചത്തിനും മടക്കിയ കടലാസിനുമിടയിൽ, പറന്നുയരാൻ എന്തോ ഒന്ന് തയ്യാറാക്കുന്ന ഒരു കൊച്ചുകുട്ടിയുടെ കൈകളിൽ അതിപ്പോഴും ജീവിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഈ ദിവസങ്ങളിൽ ഞാൻ ഇംഗ്ലീഷിലും എഴുതുന്നുണ്ട് കേട്ടോ. എന്റെ എഴുത്തുകൾ ഇവിടെ വായിക്കാം. നിങ്ങൾക്ക് താല്പര്യമുണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ എഴുതിയ ഒരു ചെറിയ പുസ്തകവും അവിടെയുണ്ട്. കേൾക്കാൻ ഇഷ്ടമുള്ളവർക്കായി കുറച്ച് പോഡ്കാസ്റ്റുകളും, കാണാനായി കുറച്ച് ചിത്രങ്ങളും ഇതിലുണ്ട്.