ജീവിതം ഒരു തടസ്സവുമില്ലാതെ സുരക്ഷിതമായി മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകുക എന്നതാണ് ഏറ്റവും വലിയ ലക്ഷ്യം എന്ന് വിശ്വസിച്ച്, വളരെ മൃദുവായ ചെറിയ കൂടുകൾ നെയ്തെടുക്കാനാണ് നാം പലപ്പോഴും ശ്രമിക്കാറുള്ളത്. കാറ്റിനെ ഒഴിവാക്കാൻ നാം നമ്മുടെ ദിനചര്യകൾ ചിട്ടപ്പെടുത്തുന്നു, ഇളക്കങ്ങളില്ലാത്ത ഒരു ലോകം കെട്ടിപ്പടുക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട് സൗകര്യങ്ങളും ശീലങ്ങളും നാം കൂട്ടിവെക്കുന്നു. എന്നാൽ ഒരു പക്ഷിയുടെ അസ്തിത്വം അതിന്റെ കൂടിന്റെ നിശബ്ദതയിലല്ല; മറിച്ച്, അതിന്റെ പറക്കലിന്റെ അനന്തമായ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലാണ്. വെറുതെ സുഖമായിരിക്കാൻ മാത്രമല്ല നാം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്. വിശാലമായ ആകാശത്തേക്ക് പറന്നുയരാനാണ്.
നമ്മുടെ ക്ഷമയെ പരീക്ഷിക്കുകയോ സമാധാനത്തെ ചെറുതായി തടസ്സപ്പെടുത്തുകയോ ചെയ്യുന്ന ഒരാളെ കണ്ടുമുട്ടുമ്പോൾ, അവരിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറാനാണ് നാം ആദ്യം ശ്രമിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഈ നിമിഷങ്ങൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ മനോഹരമായി ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ച ചില സമ്മാനങ്ങളാണ്. ഒരു തടസ്സമായി നിൽക്കുന്നതിന് പകരം, ആ വ്യക്തി നമ്മെ സ്വയം കാണിക്കുന്ന ഒരു കണ്ണാടിയായി മാറുന്നു. നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിൽ വെളിച്ചം വീഴേണ്ട, ഇരുണ്ടുകിടക്കുന്ന ചില കോണുകൾ അവർ നമുക്ക് കാണിച്ചുതരുന്നു. നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ പൂട്ടിയിട്ട ഒരു വാതിലിലേക്കുള്ള ചൂണ്ടുപലകയാണവർ; ആ വാതിൽ തുറക്കാനുള്ള സമയമായി എന്ന് അവർ നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. നമ്മുടെ ഭാരമേറിയ പ്രതിരോധങ്ങൾ താഴെ വെക്കാനും, കൂടുതൽ വിശാലവും ക്ഷമാശീലമുള്ളതുമായ ഒരു വ്യക്തിയായി മാറാനുമുള്ള മനോഹരമായ ഒരു അവസരമാണത്.
ഈ ലോകത്തിലൂടെ നന്നായി സഞ്ചരിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹത്താൽ, നാം പലപ്പോഴും മറ്റുള്ളവർ വരച്ച ഭൂപടങ്ങളെയാണ് ആശ്രയിക്കുന്നത്. പോഡ്കാസ്റ്റുകളിൽ നിന്നുള്ള അറിവുകളും, തത്ത്വചിന്തകരുടെ ഉദ്ധരണികളും, ട്രെൻഡിങ്ങായ ആശയങ്ങളും വിലയേറിയ കല്ലുകൾ പോലെ നാം പോക്കറ്റിൽ കൊണ്ടുനടക്കുന്നു. എന്നാൽ, മറ്റൊരാളുടെ റാന്തൽവിളക്ക് ഇനി നിങ്ങൾ പിടിക്കേണ്ടതില്ല എന്ന് തിരിച്ചറിയുന്ന നിമിഷം അങ്ങേയറ്റം സ്വാതന്ത്ര്യം നൽകുന്ന ഒന്നാണ്. നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിന് അതിന്റേതായ പ്രകാശമുണ്ട്. കടമെടുത്ത വാക്കുകളെല്ലാം താഴെ വെച്ച്, നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം അനുഭവങ്ങളുടെ എഴുതപ്പെടാത്ത കവിതയെ വിശ്വസിക്കുന്നതിൽ ഒരു ശാന്തമായ സന്തോഷമുണ്ട്. നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ ശബ്ദത്തെ വിശ്വസിക്കാൻ മാത്രം നിങ്ങൾ ജീവിച്ചുകഴിഞ്ഞു, പഠിച്ചുകഴിഞ്ഞു.
ചിലപ്പോൾ നമ്മൾ വളരെ സൂക്ഷ്മമായി തയ്യാറാക്കിയ പദ്ധതികളെയെല്ലാം ചിതറിച്ചുകൊണ്ട് കാറ്റ് ആഞ്ഞുവീശിയേക്കാം. ജീവിതത്തിലെ ഒരു അധ്യായം അവസാനിക്കുന്നു, ചില ഉറപ്പുകൾ ഇല്ലാതാകുന്നു, നാം സഞ്ചരിച്ചിരുന്ന വഴി തികച്ചും അപ്രതീക്ഷിതമായ ഒരു ദിശയിലേക്ക് തിരിയുന്നു. ഇത് ഒരുതരം ആശയക്കുഴപ്പം ഉണ്ടാക്കിയേക്കാമെങ്കിലും, ഇതൊരിക്കലും ഒരു നഷ്ടമല്ല, മറിച്ച് അതൊരു പുതിയ തുടക്കത്തിനുള്ള ഇടമൊരുക്കലാണ്. നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ഒരു ക്യാൻവാസിൽ നിങ്ങൾക്ക് പുതിയൊരു മാസ്റ്റർപീസ് വരയ്ക്കാൻ കഴിയില്ല. പരിചിതമായ മണ്ണിൽ നിന്ന് നമ്മൾ മാറ്റിനിർത്തപ്പെടുമ്പോൾ, ജീവിതം നിങ്ങളുടെ അടുത്ത വളർച്ചയ്ക്കുള്ള ഇടം ഒരുക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.
മാറ്റങ്ങളുടെ ഈ വിശാലതയിൽ വിശ്വാസത്തോടെ ഒന്ന് ദീർഘമായി ശ്വാസമെടുക്കൂ, ഭാരമില്ലാത്ത ഒരു സമാധാനം നിങ്ങൾക്ക് അവിടെ കണ്ടെത്താനാകും. പ്രപഞ്ചത്തെ നിയന്ത്രിക്കുക എന്ന ഭാരിച്ച ഉത്തരവാദിത്തം ഒരിക്കലും നിങ്ങളെ ഏൽപ്പിച്ചിട്ടില്ല. നിങ്ങളുടെ പദ്ധതികളുടെ മതിലുകൾ പതുക്കെ തകർന്നുവീഴുമ്പോൾ, സർവ്വശക്തൻ അവിടെ പൂർണ്ണമായും വെളിച്ചം കടന്നുവരാൻ അനുവദിക്കുകയാണെന്ന് തിരിച്ചറിയുക. അതൊരു ശാന്തമായ കാരുണ്യമാണ്ന, മ്മുടെ തലയ്ക്ക് മുകളിൽ നാം തന്നെ പണിതുവെച്ച മേൽക്കൂരകളെ സ്നേഹത്തോടെ എടുത്തുമാറ്റുന്ന ദൈവികമായ കാരുണ്യം. നമ്മൾ എല്ലാം വിട്ടുകൊടുക്കുന്ന ആ നിമിഷം, സർവ്വശക്തന്റെ കരങ്ങളിൽ നാം പൂർണ്ണമായും സുരക്ഷിതരാണെന്ന വാഗ്ദാനമാണത്.
ഈ ദിവസങ്ങളിൽ ഞാൻ ഇംഗ്ലീഷിലും എഴുതുന്നുണ്ട് കേട്ടോ. എന്റെ എഴുത്തുകൾ ഇവിടെ വായിക്കാം. നിങ്ങൾക്ക് താല്പര്യമുണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ എഴുതിയ ഒരു ചെറിയ പുസ്തകവും അവിടെയുണ്ട്. കേൾക്കാൻ ഇഷ്ടമുള്ളവർക്കായി കുറച്ച് പോഡ്കാസ്റ്റുകളും, കാണാനായി കുറച്ച് ചിത്രങ്ങളും ഇതിലുണ്ട്.