“മുന്നോട്ട് പോവുക, നിങ്ങളുടെ സ്വപ്നങ്ങളെ പിന്തുടരുക. ഒരിക്കലും നിൽക്കരുത്, നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്ത് എത്തിക്കഴിഞ്ഞുവെന്ന് കരുതരുത്. കഴിയുന്നത്ര തീവ്രതയോടെ ഈ ജീവിതത്തെ ജീവിക്കാൻ ശ്രമിക്കുക. എന്നാൽ, ഇതിനെല്ലാമൊടുവിൽ ഒരു ഉത്തരമുണ്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കുക. ‘ഞാൻ ആരാണ്’ എന്ന നിങ്ങളുടെ എക്കാലത്തെയും വലിയ ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരമാണത്.” — പോളോ കൊയ്ലോ (ഒരു അഭിമുഖത്തിൽ പറഞ്ഞത്)
(എന്റെ മകന് രണ്ട് വയസ്സുള്ളപ്പോൾ വരച്ച ഒരു ചിത്രമാണ് മുകളിലുള്ളത്. അവന്റെ സ്വതന്ത്രമായ സങ്കൽപ്പങ്ങളിൽ നിന്ന് പിറന്ന ഒരു അബ്സ്ട്രാക്റ്റ് (Abstract) ചിത്രം. ആ നിറങ്ങളുടെ മനോഹരമായ നൃത്തം നമ്മോട് പറയുന്നത്, നമ്മൾ കാണുന്ന ഈ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾക്കപ്പുറമുള്ള മറ്റൊരു ലോകത്തെക്കുറിച്ചാണ്. പരിധികളില്ലാത്ത സാധ്യതകളിലൂടെ അലഞ്ഞുതിരിയാൻ മനസ്സിന് സ്വാതന്ത്ര്യമുള്ള ഒരു ലോകം.)
ദിനംപ്രതി വേഗത കൂടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന നമ്മുടെ ഈ ജീവിതപ്പാച്ചിലിൽ, അവസാനമില്ലാത്ത ഒരുപാട് ജോലികൾക്കും കടമകൾക്കും ഇടയിൽ നമ്മൾ നമ്മെത്തന്നെ മറന്നുപോകുന്നു. ഒരു ദിവസം അവസാനിക്കുകയും, പിറ്റേന്ന് വീണ്ടും ആ ചക്രം കറങ്ങാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇത് തന്നെയാണ് നമ്മുടെയെല്ലാം ജീവിതരീതി — എല്ലാം ചെയ്തുതീർക്കാനുള്ള അവസാനമില്ലാത്ത നെട്ടോട്ടങ്ങൾ.
എങ്കിലും, കടന്നുപോകുന്ന ഓരോ നിമിഷവും വർത്തമാനകാലത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെല്ലാൻ നമ്മെ ക്ഷണിക്കുന്നുണ്ട്. ഓരോ നിമിഷങ്ങളെയും അതിന്റെ പൂർണ്ണതയിൽ നെഞ്ചോട് ചേർക്കുക എന്നതാണ് അതിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ വെല്ലുവിളി. ഇതിനായി ആദ്യം നാം ചെയ്യേണ്ടത്, കടന്നുപോകുന്ന ഈ നിമിഷങ്ങളിലേക്ക് ഉണരുക എന്നതാണ്. നമ്മുടെ മനസ്സ് എപ്പോഴും ചിന്തകളുടെ ഒരു മാളികയിൽ അലഞ്ഞുതിരിയുമ്പോൾ, ചുറ്റും കേൾക്കുന്ന പക്ഷികളുടെ മനോഹരമായ പാട്ട് നാം കേൾക്കാതെ പോകുന്നു. നമ്മൾ പലപ്പോഴും ജീവിതത്തെ തന്നെയാണ് മറന്നുപോകുന്നത്; എങ്കിലും, ചുറ്റും നടക്കുന്ന യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളിലേക്ക് നമുക്ക് എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും ഉണരാനാകും.
നമുക്ക് കുറച്ചുകൂടി ഉള്ളിലേക്ക് സഞ്ചരിക്കാം: ഈ നിമിഷത്തിന്റെ ഓരോ സൂക്ഷ്മമായ വശങ്ങളിലേക്കും നമ്മുടെ കൗതുകത്തെ തിരിച്ചുവിടാം. ഇതുവരെ നമ്മുടെ ശ്രദ്ധയിൽ പെടാതെ പോയ എന്തൊക്കെ പുതിയ കാര്യങ്ങളാണ് ഇവിടെയുള്ളത്? ഈ നിമിഷത്തിലേക്ക് നാം കുറച്ചുകൂടി കാതുകൂർപ്പിച്ചാൽ, എന്തൊക്കെ വലിയ തിരിച്ചറിവുകളാകും നമ്മെ കാത്തിരിക്കുന്നത്? എപ്പോഴും നാം കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കുന്ന എത്രയെത്ര ചെറിയ കാര്യങ്ങളായിരിക്കും നമുക്ക് കണ്ടെത്താൻ കഴിയുക?
നമുക്കിനിയും ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെല്ലാം: ഓരോ നിമിഷങ്ങളിലും അത്ഭുതങ്ങൾ കണ്ടെത്താം. നമ്മുടെ അനുഭവങ്ങളുടെ ഓരോ ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകളെയും അത്ഭുതത്തിന്റെയും വിസ്മയത്തിന്റെയും വലിയ കൃതജ്ഞതയുടെയും ഉറവിടമായി നമുക്ക് മാറ്റാം.
ഇനിയും ഉള്ളിലേക്ക് പോയാലോ: നമ്മുടെ വികാരങ്ങളിലേക്ക് നമുക്ക് ഉണരാം. ഒഴുക്കുള്ള ഒരു നദിപോലെ അനുഭവങ്ങളെ ഒഴുകാൻ അനുവദിക്കാതെ, അവയിൽ നിന്ന് ഒളിച്ചോടാനും അവയെ തടഞ്ഞുനിർത്താനും നാം എത്രത്തോളം ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് നോക്കുക. ഈ വികാരങ്ങളെ കൗതുകത്തോടെയും ആർദ്രതയോടെയും നമുക്ക് സമീപിക്കാം.
കുറച്ചുകൂടി ആഴങ്ങളിലേക്ക്: വർത്തമാനകാലത്തിന്റെ അനുഭവങ്ങളെയും അത് നമ്മിലുണർത്തുന്ന വികാരങ്ങളെയും, നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെല്ലാൻ നമുക്ക് അനുവദിക്കാം. സങ്കടങ്ങളോ നിരാശയോ വരുമ്പോൾ, അത് നമ്മുടെ ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിലെ യഥാർത്ഥ സ്വത്വത്തിലേക്കുള്ള ഒരു പാലമായി മാറാൻ നാം അനുവദിക്കാറുണ്ടോ? നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിന്റെ അനന്തമായ കാരുണ്യത്തിലേക്കും അവബോധത്തിലേക്കും സ്വയം അലിഞ്ഞുചേരാൻ നമുക്ക് കഴിയുമോ?
ഏറ്റവും ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോൾ: കടന്നുപോകുന്ന ഓരോ നിമിഷങ്ങളുടെയും ക്ഷണികമായ സ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ച് നാം മനസ്സിലാക്കുന്നു. ഈ ലോകം എപ്പോഴും മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്നും, നമ്മുടെ അനുഭവങ്ങളെല്ലാം ആ മാറ്റങ്ങളുടെ നദിയിലെ വെറും പ്രതിഭാസങ്ങൾ മാത്രമാണെന്നും നാം തിരിച്ചറിയുന്നു. ജീവിതത്തിന്റെ ഈ ക്ഷണികതയെ നാം ഉൾക്കൊള്ളുമ്പോൾ, ഇവിടെ മുറുകെ പിടിക്കാൻ ഒന്നുമില്ലെന്നും, ഇല്ലാത്ത ഒന്നിൽ പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോഴാണ് നമ്മുടെ ദുഃഖങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നതെന്നും നാം മനസ്സിലാക്കുന്നു.
ഈ തിരിച്ചറിവിലൂടെ, വർത്തമാനകാലത്തിന്റെ പവിത്രത നമ്മൾ കണ്ടെത്തുന്നു. നമ്മുടെ അനുഭവങ്ങളിലുള്ള സ്നേഹവും അത്ഭുതവും നമ്മൾ തൊട്ടറിയുന്നു. ജീവനും ബോധവും എത്ര വലിയൊരു സമ്മാനമാണെന്ന് നാം മനസ്സിലാക്കുന്നു.
ഓരോ നിമിഷത്തിന്റെയും ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെല്ലാനുള്ള ഈ യാത്രയെ എങ്ങനെയാണ് നമുക്ക് നെഞ്ചോട് ചേർക്കാൻ കഴിയുക? ജീവിതത്തെ മാറ്റിമറിക്കുന്ന ഈ അന്വേഷണം തുടരാൻ നമ്മെത്തന്നെ നമുക്ക് എങ്ങനെ ഓർമ്മപ്പെടുത്താം?
ഈ ദിവസങ്ങളിൽ ഞാൻ ഇംഗ്ലീഷിലും എഴുതുന്നുണ്ട് കേട്ടോ. എന്റെ എഴുത്തുകൾ ഇവിടെ വായിക്കാം. നിങ്ങൾക്ക് താല്പര്യമുണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ എഴുതിയ ഒരു ചെറിയ പുസ്തകവും അവിടെയുണ്ട്. കേൾക്കാൻ ഇഷ്ടമുള്ളവർക്കായി കുറച്ച് പോഡ്കാസ്റ്റുകളും, കാണാനായി കുറച്ച് ചിത്രങ്ങളും ഇതിലുണ്ട്.