ജീവിതം ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഒരു അടഞ്ഞ പുസ്തകം പോലെ നമുക്ക് തോന്നാറില്ലേ? വഴിമുട്ടി നിൽക്കുന്ന ഒരിടത്ത്, ഇനി മുന്നോട്ട് പോകാൻ ഒന്നുമില്ലെന്ന് കരുതി നാം തളർന്നിരിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ പ്രിയപ്പെട്ടവരേ, സത്യം അതല്ല. നമ്മൾ കണ്ടുതീർത്ത കാഴ്ചകളേക്കാൾ എത്രയോ മനോഹരമായ ലോകം ഇനിയും നമുക്ക് മുന്നിൽ ബാക്കിയുണ്ട്. എന്റെ എഴുത്തുകൾ പതിവായി വായിക്കുന്നവർക്ക് അറിയാം, ഞാൻ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ചേർത്തുപിടിക്കുന്ന വാക്ക് ‘പ്രതീക്ഷ’ എന്നതാണെന്ന്. എന്തിനാണ് നാം പ്രത്യാശ കൈവിടുന്നത്? ജീവിതം എന്നത് അവസാനമില്ലാത്ത അത്ഭുതങ്ങളുടെ ഒരു കലവറയാണ്.
നമ്മൾ ഇതുവരെ പോയിട്ടില്ലാത്ത എത്രയോ വഴികൾ ഈ ഭൂമിയിലുണ്ട്. ഒരുപക്ഷേ, നിങ്ങൾ ഇതുവരെ കയറാത്ത ഏതോ ഒരു കൊച്ചു ചായക്കടയിൽ നിങ്ങൾക്കായി ഏറ്റവും രുചിയുള്ള ഒരു കപ്പ് കാപ്പി കാത്തിരിപ്പുണ്ടാകാം. അതിന്റെ മണവും ആ അന്തരീക്ഷവും നിങ്ങളുടെ മനസ്സിനെ അത്രമേൽ സന്തോഷിപ്പിക്കുമായിരിക്കും. നമ്മൾ ഇതുവരെ കേൾക്കാത്ത, എന്നാൽ കേട്ടുതുടങ്ങുമ്പോൾ ഹൃദയത്തോട് ഒട്ടിനിൽക്കുന്ന ഒരു പാട്ട് ഇനിയും എവിടെയോ ജനിക്കാനിരിക്കുന്നുണ്ട്. നമ്മുടെ സങ്കടങ്ങളെയും സന്തോഷങ്ങളെയും ഇത്രമേൽ ആഴത്തിൽ ഒരു സംഗീതത്തിന് തൊടാൻ കഴിയുമെന്ന് നമ്മെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്ന വരികൾ ഇനിയും എഴുതപ്പെടാനുണ്ട്.
ഓരോ പുതിയ മനുഷ്യരെ പരിചയപ്പെടുമ്പോഴും, അതൊരു പുതിയ ലോകത്തിലേക്കുള്ള വാതിൽ തുറക്കലാണ്. നമ്മെ പൊട്ടിച്ചിരിപ്പിക്കുന്ന, നമ്മുടെ ചിന്തകളെ മാറ്റിമറിക്കുന്ന ഒരാൾ ഒരുപക്ഷേ നാളെയാകാം നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്നുവരുന്നത്. ആ കൂടിക്കാഴ്ച നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ നിറം തന്നെ മാറ്റിയേക്കാം. നമുക്ക് ആത്മവിശ്വാസം നൽകുന്ന ഒരു വസ്ത്രം, വായിച്ചു തീരുമ്പോൾ കണ്ണുനിറയിക്കുന്ന അല്ലെങ്കിൽ കരുത്ത് നൽകുന്ന ഒരു പുസ്തകം, പണ്ട് അമ്മ ഉണ്ടാക്കി തന്ന വിഭവത്തിന്റെ അതേ രുചിയുള്ള ഒരു ഭക്ഷണം – ഇങ്ങനെയുള്ള ചെറിയ ചെറിയ കാര്യങ്ങളിലാണ് ജീവിതത്തിന്റെ വലിയ സൗന്ദര്യം ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നത്.
സൂര്യൻ അസ്തമിക്കുന്നത് കണ്ട് നാം വിഷമിക്കാറില്ലല്ലോ, കാരണം നാളെ അത് അതിശക്തമായി തിരിച്ചുവരുമെന്ന് നമുക്കറിയാം. അതുപോലെ തന്നെയാണ് നമ്മുടെ പ്രയാസങ്ങളും. ഇപ്പോൾ അനുഭവിക്കുന്ന സങ്കടങ്ങൾ ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനമല്ല, മറിച്ച് മനോഹരമായ മറ്റൊന്നിന്റെ തുടക്കമാണ്. നമ്മൾ കാണാത്ത എത്രയോ നഗരങ്ങൾ, നമ്മെ മയക്കുന്ന എത്രയോ സൂര്യാസ്തമയങ്ങൾ, നമുക്ക് നൽകാൻ ബാക്കിയുള്ള എത്രയോ സ്നേഹനിമിഷങ്ങൾ… ഇവയൊക്കെയും നമുക്കായി കാത്തിരിക്കുകയാണ്.
അതുകൊണ്ട് തോറ്റുപോയി എന്ന് കരുതി ഒരു മൂലയിൽ ഒതുങ്ങിക്കൂടരുത്. ഹൃദയത്തിലെ ആ കൊച്ചു മിന്നാമിന്നിയെ, ആ പ്രതീക്ഷയെ ഊതിക്കത്തിക്കുക. ഈ ലോകം അത്രമേൽ വിശാലമാണ്. അവിടെ നിങ്ങൾക്കായി ഇനിയും ഒരുപാട് സ്നേഹവും കരുണയും സന്തോഷവും കരുതിവെച്ചിട്ടുണ്ട്. വിശ്വസിക്കുക, ജീവിതം ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നില്ല; ഇതിനേക്കാൾ മനോഹരമായത് ഇനിയും വരാനിരിക്കുന്നതേയുള്ളൂ.