ഇന്ന് രാവിലെ ദുബായ് അപ്രത്യക്ഷമായി.
ഇടിമുഴക്കമോ മഴയോ കാറ്റോ ഒന്നും ഇല്ലാതെയായിരുന്നു അത്. വലിയ കെട്ടിടങ്ങളൊക്കെ വെളുത്ത പാലിൽ അലിഞ്ഞു പോയത് പോലെ തോന്നി. ദൂരെ നോക്കിയിട്ട് ഒന്നും കാണാൻ കഴിയാത്ത അവസ്ഥ.
അവിടെ അവനുണ്ടായിരുന്നു.
രണ്ട് വെള്ള കർട്ടനുകൾക്കിടയിൽ, തന്റെ നീല ചെരുപ്പുമിട്ട്, ഒന്നും കാണാൻ കഴിയാത്ത ആ പുറംലോകത്തേക്ക് നോക്കി അവൻ നിന്നു.
ഫെബ്രുവരി അവസാനത്തെ ഈ മഞ്ഞിന് ഒരു പ്രത്യേകതയുണ്ട്. കടുത്ത വേനൽക്കാലം തുടങ്ങുന്നതിന് മുമ്പുള്ള ഒരു ചെറിയ ഇടവേളയാണിത്. ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന ചൂട് വരുന്നതിന് മുൻപ് ഈ നഗരം അവസാനമായി അനുഭവിക്കുന്ന തണുത്ത രാവുകൾ.
അവന് അതിനെക്കുറിച്ച് അറിയില്ല. അവനിതൊരു അത്ഭുതമാണ്.
മഞ്ഞ് കാണുമ്പോൾ കുട്ടികളും മുതിർന്നവരും തമ്മിൽ വലിയ വ്യത്യാസമുണ്ട്. മുതിർന്നവർക്ക് എപ്പോഴും എല്ലാം വ്യക്തമായി കാണണം. ആ മഞ്ഞിന് പിന്നിൽ എന്താണെന്ന് അറിയാൻ നമ്മൾ ശ്രമിക്കും. നമ്മൾ ഫോണിൽ കാലാവസ്ഥ നോക്കും, ട്രാഫിക് ബ്ലോക്ക് ഉണ്ടാകുമോ എന്ന് ചിന്തിക്കും.
പക്ഷെ അവൻ വെറുതെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്.
കെട്ടിടങ്ങൾ കാണാത്തതിൽ അവന് ഒരു സങ്കടവുമില്ല. എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്ന് അറിയാൻ അവൻ ശ്രമിക്കുന്നില്ല. ആ നിമിഷം അവൻ ആസ്വദിക്കുകയാണ്.
നമ്മൾ എപ്പോഴാണ് ഇങ്ങനെ അല്ലാതായത് എന്ന് ഞാൻ ചിന്തിച്ചു പോയി. എല്ലാം വ്യക്തമായിരിക്കണം എന്ന് നമ്മൾ എപ്പോഴാണ് വാശി പിടിക്കാൻ തുടങ്ങിയത്?
മഞ്ഞ് നമ്മളെ നല്ലൊരു കാര്യം പഠിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്: “ഇന്ന് അധികം ദൂരേക്ക് കാണാൻ കഴിയില്ല, എങ്കിലും മുന്നോട്ട് നടക്കുക.”
ഈ നഗരത്തിന് എന്നതുപോലെ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലും ഇതുപോലുള്ള ചില സമയങ്ങൾ വരും. എല്ലാം വ്യക്തമായിരുന്ന നാളുകൾക്ക് ശേഷം, ഒന്നും വ്യക്തമല്ലാത്ത, എല്ലാം മങ്ങി നിൽക്കുന്ന ചില രാവുകൾ വരും.
കടുത്ത വേനൽ തുടങ്ങുന്നതിന് മുമ്പ് കിട്ടുന്ന ഈ ശാന്തത ഒരു അനുഗ്രഹമായി തോന്നി. അവൻ അവിടെ നിശബ്ദനായി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. കാണാൻ കഴിയാത്ത ആ ശൂന്യതയിലേക്ക് യാതൊരു ഭയവുമില്ലാതെ, യാതൊരു ധൃതിയും ഇല്ലാതെ അങ്ങനെ നോക്കി നിൽക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ, ഒരുപക്ഷെ ഇതായിരിക്കും യഥാർത്ഥ വിശ്വാസം എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.
ഉച്ചയാകുമ്പോഴേക്കും ദുബായ് പഴയത് പോലെയാകും. മഞ്ഞ് മാറും, കെട്ടിടങ്ങൾ വീണ്ടും കാണാം. ഒന്നും സംഭവിച്ചിട്ടില്ലാത്തത് പോലെ എല്ലാം പഴയപടിയാകും.
പക്ഷെ ഫെബ്രുവരി അവസാനത്തെ ഈ രാവിലെ, കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് ഈ നഗരം വളരെ ശാന്തമായി മാറി. അത് നേരിട്ട് കാണാൻ അവനും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
അതുപോലെ, ഈ ദിവസങ്ങളിൽ ഞാൻ ഇംഗ്ലീഷിലും എഴുതുന്നുണ്ട് കേട്ടോ. എന്റെ എഴുത്തുകൾ ഇവിടെ വായിക്കാം. നിങ്ങൾക്ക് താല്പര്യമുണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ എഴുതിയ ഒരു ചെറിയ പുസ്തകവും അവിടെയുണ്ട്. കേൾക്കാൻ ഇഷ്ടമുള്ളവർക്കായി കുറച്ച് പോഡ്കാസ്റ്റുകളും, കാണാനായി കുറച്ച് ചിത്രങ്ങളും ഇതിലുണ്ട്. സമയം കിട്ടുമ്പോൾ ഒന്ന് നോക്കണേ. വീണ്ടും വരണം!”