ക്ഷണികമായ കൂട്ടിമുട്ടലുകൾ

“സിനിമ കഴിഞ്ഞ് തിയേറ്റർ വിട്ടിറങ്ങുമ്പോൾ നാം മറന്നുപോകുന്ന, സ്ക്രീനിൽ പേരുപോലും കാണിക്കാത്ത ഒരുപാട് പേരുണ്ട്. ആ സിനിമയെ പൂർണ്ണമാക്കുന്നത് അവരാണ്. നമ്മുടെ ജീവിതവും ഇതുപോലെ തന്നെയാണ്…”

മൂന്നര പതിറ്റാണ്ടുകൾ നീണ്ട എന്റെ ജീവിതയാത്രയിൽ, മനുഷ്യബന്ധങ്ങളുടെ ക്ഷണികമായ സ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ പലപ്പോഴും ചിന്തിക്കാറുണ്ട്. അതിൽ കവിതയോ കാല്പനികതയോ ഒന്നുമില്ല, അതൊരു പച്ചയായ യാഥാർത്ഥ്യമാണ്. എന്റെ ജീവിതത്തിലൂടെ ഇതിനകം കടന്നുപോയവരോടും, ഇനി കടന്നുവരാനിരിക്കുന്നവരോടും എനിക്ക് പറയാനുള്ളത് ഇത്രമാത്രം: എന്റെ സ്നേഹം നിങ്ങൾക്കുള്ളതാണ്; എന്റെ കാത്തിരിപ്പിന് അവസാനമില്ല. എപ്പോഴെങ്കിലും നിങ്ങൾക്ക് എന്നിലേക്ക് മടങ്ങിവരണമെന്ന് തോന്നിയാൽ, എനിക്കരികിലേക്കുള്ള പിൻവാതിൽ നിങ്ങൾക്കായി ഞാൻ എപ്പോഴും തുറന്നിട്ടിട്ടുണ്ടാകും.

സിനിമയുടെ ലോകം ഒന്ന് സങ്കൽപ്പിച്ചു നോക്കൂ. അതിലെ പശ്ചാത്തലസംഗീതം കേൾക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രമായി ആരും തിയേറ്ററിലേക്ക് പോകാറില്ല. എങ്കിലും, ആ സിനിമ നമുക്ക് നൽകുന്ന കാഴ്ചകളെയും വൈകാരികമായ അനുഭവങ്ങളെയും പൂർണ്ണമാക്കുന്നതിൽ ആ സംഗീതത്തിന് വലിയൊരു പങ്കുണ്ട്. ജീവിതവും ഇതുപോലെ തന്നെയാണ്. എങ്ങുമൊരു ശ്രദ്ധയും പിടിച്ചുപറ്റാതെ, എന്നാൽ വളരെ നിശബ്ദമായി നമ്മുടെ ജീവിതത്തെ മനോഹരമാക്കുന്ന എത്രയോ മനുഷ്യരുണ്ട് നമുക്ക് ചുറ്റും!

രാവിലെയുള്ള യാത്രകളിൽ നമ്മോട് ചിരിയോടെ സംസാരിക്കുന്ന ടാക്സി ഡ്രൈവർ. നമുക്കിഷ്ടപ്പെട്ട രുചിയിൽ കൃത്യമായി ചായയോ കാപ്പിയോ കൊണ്ടുവന്നു തരുന്ന ഓഫീസിലെ ജീവനക്കാരൻ. നാളുകളായി നമ്മെ ബുദ്ധിമുട്ടിച്ചിരുന്ന ഒരു തകരാർ വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ പരിഹരിച്ചുതരുന്ന മെയിന്റനൻസ് ജോലിക്കാരൻ. നാട്ടിൽ നിന്ന് വരുമ്പോൾ യാതൊരു മടിയുമില്ലാതെ സ്നേഹത്തോടെ ഒരു മാമ്പഴം കൊണ്ടുവന്നു തരുന്ന പരിചിതനായ ഓട്ടോ ഡ്രൈവർ. ചെക്കപ്പിന് ശേഷം മകന്റെ കയ്യിൽ ചിരിയോടെ ഒരു മിഠായി വെച്ചുകൊടുക്കുന്ന ഡോക്ടർ. മരുന്നുകൾ എങ്ങനെ കഴിക്കണമെന്ന് വളരെ കരുതലോടെയും ക്ഷമയോടെയും പറഞ്ഞുതരുന്ന ഫാർമസിസ്റ്റ്… ഈ പട്ടിക ഇങ്ങനെ നീളുകയാണ്.

സിനിമയിലെന്നപോലെ ജീവിതത്തിലും നമ്മൾ എപ്പോഴും ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് അതിലെ ‘താരങ്ങളെ’ മാത്രമാണ്— നമ്മുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവർ, കുടുംബം, സുഹൃത്തുക്കൾ. എന്നാൽ സിനിമ കഴിഞ്ഞ് തിയേറ്റർ വിട്ടിറങ്ങുമ്പോൾ നാം മറന്നുപോകുന്ന, സ്ക്രീനിൽ പേരുപോലും എഴുതിക്കാണിക്കാത്ത വലിയൊരു ജനക്കൂട്ടമുണ്ട്. ആ സിനിമയെ അതിന്റെ പൂർണ്ണതയിൽ എത്തിക്കുന്നത് അവരാണ്.

നമ്മുടെ ജീവിതവും ഇതുപോലെ തന്നെയാണ്. ജീവിതമെന്ന ഈ വലിയ നാടകം കണ്ടിറങ്ങുമ്പോൾ നാം ഓർക്കാൻ മറക്കുന്ന, എവിടെയോ മങ്ങലേറ്റു പോകുന്ന ഈ സാധാരണക്കാരായ അണിയറപ്രവർത്തകരാണ് നമ്മുടെ ജീവിതകഥയെ ഇത്രമേൽ മനോഹരവും പൂർണ്ണവുമാക്കുന്നത്.

ഇതിനെക്കുറിച്ച് ശാന്തമായി വെറുതെയൊന്ന് ആലോചിച്ചുനോക്കൂ…

ഈ ദിവസങ്ങളിൽ ഞാൻ ഇംഗ്ലീഷിലും എഴുതുന്നുണ്ട് കേട്ടോ. എന്റെ എഴുത്തുകൾ ഇവിടെ വായിക്കാം. നിങ്ങൾക്ക് താല്പര്യമുണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ എഴുതിയ ഒരു ചെറിയ പുസ്തകവും അവിടെയുണ്ട്. കേൾക്കാൻ ഇഷ്ടമുള്ളവർക്കായി കുറച്ച് പോഡ്‌കാസ്റ്റുകളും, കാണാനായി കുറച്ച് ചിത്രങ്ങളും ഇതിലുണ്ട്.

ബില്ലുകളും പരസ്യങ്ങളും കണ്ട് മടുത്ത നിങ്ങളുടെ ഇൻബോക്സിന് ഒരു ചെറിയ ആശ്വാസം! നമ്മുടെ പുതിയ കുറിപ്പുകൾ അവിടെ നേരിട്ട് എത്തും. (സ്പാം ഫോൾഡറിൽ പോയി ഒളിച്ചിരുന്നാൽ ഒന്ന് പൊക്കിയെടുക്കണേ!) എല്ലാ ദിവസവും അയച്ച് ശല്യം ചെയ്യില്ല, പുതിയ കുറിപ്പുകൾ വരുമ്പോൾ മാത്രം നിങ്ങളുടെ ഇൻബോക്സിന്റെ 'അതിര്' കടന്ന് ഞാനങ്ങോട്ട് വരാം. സമ്മതമാണോ? : )

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *